ایمپلنت دندان که یک روش رایج برای جایگزینی دندان از دست رفته است، با توجه به مراحل زیر انجام می شود:
در ابتدا عکس های لازم و مربوطه گرفته می شود تا وضعیت دهان و دندان بیمار مورد ارزیابی قرار گیرد. این مرحله شامل بازبینی دقیق کیفیت و حجم استخوان می شود تا تایید شود آیا ایمپلنت دندان از پشتیبانی کافی برخوردار خواهد بود یا خیر.
قبل از اینکه جراحی کاشت ایمپلنت آغاز شود، بیمار تحت بی حسی موضعی و یا بیهوشی کامل قرار می گیرد. گاهی اوقات با بی حسی، نیاز به آرام بخشی نیز وجود دارد.
اگر دندان آسیب دیده کشیده نشده باشد، ابتدا دندان با دقت و ملایمت خارج می شود تا به استخوان و بافت های نرم آسیبی وارد نشود. این مرحله معمولا شامل پیوند استخوان فک است و مواد پیوندی در داخل حفره خالی دندان قرار می گیرند. دندانپزشک سپس دو تا شش ماه صبر می کند تا استخوان به طور کامل التیام یابد و برای جراحی آماده شود.
اگر نیاز به تقویت اسخوان فک نباشد، بعد از کشیدن دندان استخوان فک را به اندازه مورد نظر سوراخ می کنند و پایه ایمپلنت دندان در آن قرار می گیرد. سپس حفره ایجاد شده با قطعه ای به نام پیچ درپوش بسته می شود.
ممکن است دندانپزشک لثه را اطراف ایمپلنت بخیه کند و سر ایمپلنت بیرون بماند یا لثه را روی ایمپلنت بکشد و بخیه کند تا از ایمپلنت بیشتر محافظت شود. در حالت دوم، برای نصب روکش دندان، یک جراحی ساده انجام می شود تا لثه برش خورده و روی ایمپلنت باز شود. لازم به ذکر است که در ایمپلنت دیجیتال نیازی به بخیه زدن نیست، زیرا برش ایجاد شده بسیار کوچک و سطحی است.
پس از گذاشتن ایمپلنت، بسته به شرایط و کیفیت استخوان فک، مدت زمان انتظار از دو تا شش ماه متفاوت است. در این مدت، هیچ فشاری بر ایمپلنت نباید وارد شود تا به استخوان اجازه رشد داده و به تدریج با ایمپلنت پیوند بخورد و ثبات ثانویه در ایمپلنت برقرار شود.
پس از جوش خوردن استخوان و ایمپلنت به یکدیگر، دندانپزشک پیچ درپوش ایمپلنت را باز می کند و قطعه ای به نام اباتمنت را روی ایمپلنت پیچ می کند. اباتمنت همانند دندان تراشیده است که قرار است روی آن روکش نصب شود.
در مرحله نهایی، یک روشک دندان مناسب به عنوان دندان طبیعی بر روی اباتمنت متصل می شود.
برچسب:
نویسنده: سالم باش